Foutje bedankt! Omgaan met tegenslagen en frustraties

Kinderen en frustraties: het één gaat niet zonder de ander. En dan bedoel ik niet jouw frustraties als opvoeder (ja die zijn er ook). Ik doel vandaag op de frustraties die je kind zelf ervaart. Mijn moeder vertelde me dat ik als klein kind eindeloos dingen (kleuren, tellen) kon herhalen, net zolang tot ik het kon. Dat ik een lange adem had betekende niet altijd dat ik ook goed met frustraties om kon gaan. De drang het graag goed te willen doen zorgde ervoor dat ik moest leren ook een goede verliezer te zijn. Zonder dat de pionnen door de kamer vlogen. Wordt jouw kind een goede probleemoplosser, blijft hij hangen in het verdriet en onrecht, of reageert hij zich af?

Vorige week mochten we op een basisschool in Utrecht een workshop geven over dit onderwerp. We maken altijd een workshop op maat, dus zijn flink de research in gedoken om het een interactief en afwisselend geheel te maken. En we kwamen ontzettend leuke, inspirerende video’s en artikelen tegen! Té leuk om niet over te bloggen. Dus voilá, een blog én de linkjes naar de video’s en artikelen die ons het meest geïnspireerde, verbaasde en aan het lachen gemaakt hebben!

Waarom zoveel aandacht aan frustratietolerantie?

Wat is er nu aan de hand? Uit diverse onderzoeken is gebleken dat de Nederlandse jongeren van tegenwoordig weinig weerbaar zijn tegen stress, ongeluk en tegenslagen. Een aantal experts noemt dit ook wel ‘de achterbankgeneratie’. Hiermee bedoelen ze dat de Nederlandse ouders van tegenwoordig veel voor hun kinderen over hebben. Door de verbeterde welvaart (t.o.v. toen ze zelf jong waren) werken ze vaker parttime en hebben ouders dus meer tijd hebben om de kinderen te helpen, weg te brengen bij slecht weer etc.

Daarnaast is noemen ze een verschuiving naar een steeds sterkere overleggend opvoeden in plaats van opleggen. Het positieve is dat ouders zich meer betrokken voelen bij hun kinderen. Het nadeel is dat deze kinderen en jongeren vaker hun zin krijgen (of gewoon verwend zijn), minder oefenen met zelf hun problemen oplossen en minder stress ervaren. Is dat een nadeel? Wel dus. Het blijkt dat 43% van de jongeren psychische klachten ervaart en dat een burn-out het meest voorkomt bij de jongste werkende generatie.

Ter nuancering moet ik daarbij ook zeggen dat de maatschappij aanzienlijk complexer is geworden. We krijgen steeds meer prikkels op ons af en de mogelijkheden zijn eindeloos. We leggen de lat daardoor erg hoog en alles moet in één keer goed. Dit wordt nog eens versterkt door de social media. Via alle kanalen zien mensen een vertekent beeld van het ware leven. Daar zal je nooit de tegenslagen of slechte dagen langs zien komen.

Leuke kijk tip: Sophie in de Mentale Kreukels. Waar ze opzoek gaat naar de oorzaken, en de oplossing voor de burn-out. Kijk de afleveringen HIER terug.

Laat ze het maar zelf uitzoeken!
Je kind door een flinke regenbui laten fietsen in plaats van hem op te pikken met de auto is juist een teken van goed ouderschap. Juist geen helpende hand toesteken als je kind te laat begonnen is aan een opdracht en hierdoor op een onvoldoende afstevent. Dit betekent niet dat je als ouders helemaal niets meer moet doen. Praat erover, erken dat tegenslag rot is, en kijk samen naar een oplossing.
Het doorstaan van stress of tegenslagen is belangrijk voor de ontwikkeling. Kinderen leren gedurende hun leven steeds beter hun emoties te reguleren. Daarbij horen ook de emoties die je hebt wanneer dingen anders lopen dan verwacht. Door dit regelmatig te doorleven, bouw je verdraagzaamheid op voor stress en raak je minder snel van slag. En minder stress betekent beter kunnen nadenken en dus meer ruimte voor je ‘gezonde’ oplossingsvaardigheden.

How to deal with stress: ouwe zeur, Trump of …?
Oke, ik zal je iets bekennen. Een week of wat geleden werkte de serververbinding op mijn laptop niet goed. Steeds als ik een bestand wilde openen of opslaan, vloog de verbinding eruit. Ik bleef het, met m’n ‘lange adem’, steeds opnieuw proberen, maar het bleef mis gaan. Zó frustrerend! Een flinke zucht en kreun later heb ik maar de helpdesk gebeld.

Elk stress moment kent een gelijke cyclus: 

  1. Het besef dat het tegenzit
  2. Ongeloof en frustratie
  3. Pas als dit gezakt is: Ruimte voor oplossingen
  4. Actie

Logisch dus dat ik het steeds bleef proberen (ongeloof en frustratie), moest zuchten en kreunen en daarna pas op het idee kwam hulp in te schakelen.

Wat nu als je blijft hangen in je emoties? Denk bijvoorbeeld aan je eeuwig zeurende buurvrouw of Oscar uit Sesamstraat (die in de vuilnisbak). Of als je frustraties ontkent, of afreageert (zoals Trump)? Misschien ben je wel zo onzeker dat je het helemaal niet (aan)durft waardoor je het niet eens meer probeert. Dan blijf je hangen in de cyclus en kom je niet bij de fase waarin je het probleem kunt oplossen. Zonde!

De oplossing
In al deze gevallen zou een extra portie weerbaarheid of zelfverzekerdheid geen overbodige luxe zijn. Maar er zijn meer dingen die je kunt doen om je kind te helpen! Eén van de dingen is: laat je kind vanaf jongs af aan ervaren dat tegenslagen erbij horen. Dit natuurlijk passend bij zijn leeftijd. Een spelletje verliezen, een slecht cijfer op school, soms loopt het nu eenmaal anders dan gepland. Help hem relativeren. En bedenk: iedereen heeft wel eens een slechte dag, zoals in dit filmpje duidelijk wordt.

 

 

Leave your comment