Kerstblog: Hoe wij als kind kerst beleefden

Al vroeg in december krijgen wij de kerstkriebels. Zodra de straten de kerstverlichting krijgen en hier en daar de eerste kerstboomstalletjes verschijnen staat bij ons het decembergevoel ‘aan’. Anne-Minke en ik hebben geluk: wij hebben vooral goede herinneringen aan kerst. Dat warme gevoel dat opkomt als de decembermaand begint, je het huis extra knus maakt, en weet dat er een aantal gezellige avonden op de kalender staan met de mensen van wie je het meeste houdt.

Roxanne:
Ik heb de fijnste herinneringen aan de kerstdiners bij mijn opa en oma. Met kerst stond altijd eten op het menu dat anders nooit werd geserveerd, zoals konijn. Ik vond dat maar zielig. Ik weet nog dat toen ik heel klein was niet snapte hoe je zo’n lief pluizig beestje in een pan kon stoppen (ja, ik dacht echt dat het konijn er met huid en haar in ging). No way dat ik dat ging eten! Gelukkig wist mijn opa dat ook en zorgde altijd dat er ook ‘kipjes uit de oven’ was, want daar waren de kinderen allemaal dol op! Inmiddels is de traditie een generatie opgeschoven, en is het kerstdiner bij mijn ouders. Driemaal raden wat er jaarlijks op het menu staat… Ik heb me erover heen gezet en begin konijn zelfs lekker te vinden. Ik ben benieuwd wanneer het mijn beurt zal zijn om flappie in de pan te stoppen.

Anne-Minke:
Bij mij was kerstochtend altijd een heel speciaal moment. Terwijl het buiten nog “nacht” was ( 7-8 uur in de ochtend) werden wij zachtjes gewekt door mijn vader. Zo vroeg dat de verwarming nog niet aangeslagen was en het huis nog koud was. Ik deed mijn warme trui en sloffen aan en ging voorzichtig, en een beetje gespannen, naar beneden. Wanneer de deur naar de kamer open ging stond daar in pracht en praal de kerstboom te stralen met échte kaarsjes en rook je de verse koffie en croissantjes. Op de achtergrond hoorde je een zacht klassiek muziekje. Met een kopje thee en een sneetje kerststol (met spijs!) zagen we stilletjes de kaarsjes korter worden en het buiten lichter worden. Een moment waarbij we een beetje het ‘Lichtfeest’ vierden en ik als kind leerde om even stil te staan bij hoe goed we het eigenlijk hebben. Het is een moment dat altijd enorme indruk op mij gemaakt heeft, en ik hopelijk ooit door kan geven aan mijn eigen kroost. Daarna was het altijd tijd voor een uitgebreid ontbijt, en heel veel spelletjes!

De magie van fijne herinneringen:
Met het ophalen en praten over onze herinneringen verschijnt een grote glimlach op ons gezicht. We realiseren ons weer hoe fijn het was, en met het vertellen komt hetzelfde blije gevoel van toen weer terug. Dat is wat het ophalen van fijne herinneringen psychologisch en lichamelijk met je doet: ze geven je dat fijne gevoel weer terug. Samen herinneringen ophalen werkt verbindend. Je realiseert je hoeveel je om mensen geeft en wie belangrijk voor je zijn. Hebben jullie ook zulke herinneringen? We zijn heel benieuwd naar jullie fijnste herinneringen en tradities. Of misschien heb je een leuk idee, het is immers nooit te laat om een nieuwe traditie te starten!

We wensen je een hele fijne kerst!

Leave your comment